dinsdag 28 december 2010

Kerst in Rocky

Zoals gezegd zaten we op vrijdagochtend om 4 uur in de auto om naar Rockhampton te rijden. Alle kado's uit Holland in de auto en gaan!
Dankzij de draagbare dvd speler, giggle en Hoot en Toy Story 3 was de trip goed en snel gegaan. Rond 12 uur kwamen we in Rocky aan. Nog snel even de laatste kadootjes kopen en toen naar de ouders van David. Het was David al opgevallen dat Rocky groener was dan ooit. Dat verklaarde de donker grijze wolken dan ook en dat het eigenlijk niet zo warm was. Vochtig dat was het zeker wel want de luchtvochtigheid zat op 93%.
Maar goed, verder geen aandacht aan besteed. 's avonds lekker fish and chips gegeten en vroeg naar bed want 's nachts zou Santa komen.
En Santa was gekomen!

's morgens om 6 uur; "Papa, papa, Santa has been!"

Chris gillend in de slaapkamer, flapperend met zijn handjes.
Na 2 uur met de kado's bezig te zijn geweest, kregen we het traditionele ontbijt; ham and egg's. Heerlijk samen op de verranda opgegeten. Eerst het ontbijt eraf zwemmen in het zwembad en dan deuren dicht, airco aan en beginnen aan de kerstlunch. Douchen ging heel snel want er was geen warm water. Tussendoor aten we ons vol aan dips, white christmas en rumballs. De mannen in de woonkamer aan het bier (cricket ging zo slecht dus de tv stond niet aan deze keer) en de vrouwen aan de wijn in de keuken. De lunch met ham, salades, sauzen en nog veel meer lekkere dingen was fantastisch. Na de lunch werder we getrakteerd op prachtige gitaar muziek van oom Jim en neef Gerard.


Helaas regende het de hele dag. Maar we lieten ons niet kennen en we gingen lekker zwemmem want dat hoort op 1e kerstdag. Rond 21.00 uur rolde we ons bed in. Helemaal vol van alles.
Om 24.00 uur zat ik rechtop in het bed. Het regende namelijk, en niet zo'n beetje. Het regende zo hard, dat ik er bang van werd! Mijn god! Naast dat ik een beetje begon te twijffelen of het dak het wel zou houden, was ik benieuwd hoe lang het al zo hard regende. Naar buiten kijken had geen zin want het was te donker. Kinderen werden inmiddels ook wakker van onrustige mama. Na een uur kindjes weer aan het slapen, mama nog klaarwakker in bed. Denkend aan dat het huis op een berg staat, ben ik in slaap gevallen. De volgende dag gelijk naar het zwembad gelopen. Die was al aan het overlopen. In de tuin van de buurman lag ook ineens een zwembad en de rivier, beneden aan de berg stond op springen. Internet konden we nu al helemaal vergeten en de telefoonlijn deed het ook niet meer. Het enige wat je nu kan doen is het nieuws kijken. Er wordt nog meer regen en storm verwacht.... Het liefst pakte ik de spullen en reed naar huis maar ik wist natuurlijk niet hoe erg of hoe niet erg het was. Als het water 7,5 meter boven de rivier zou uitkomen, dan zou de weg overstromen en dan zouden we niet meer naar huis kunnen rijden. Het stond "pas" op 6 meter. We besloten nog een dagje te blijven. Er werd namelijk slecht weer voor zondag en maandag voorspelt en rijden met zoveel regen is ook niet echt veilig. We hadden ons maar weer binnen vermaakt met knippen en plakken en een gingerbread huisje van Hans en Grietje maken.


's middags heerlijk bitterballen en kroketten gegeten (blij dat ik die niet gemist heb!) en 's avonds left overs want 2e kerstdag kennen ze niet. Na een gebroken nacht (Chris was 8 keer gestoken door een mug en Luke was langzaam een infectie op zijn arm aan het kweken) zag het er iets minder rooskleurig uit. De rivier was inmiddels doorbroken maar dan alleen aan de noordkant. Helaas was er nog heel veel regen op komst wat ons heeft doen besluiten een dagje eerder naar huis te gaan om te voorkomen dat we de volgende dag niet meer naar huis zouden kunnen. 
En maar goed ook! Hier foto's van de rivier waar we langsreden toen we Rocky uitreden....




De trip ging best vlot. Wel veel regenbuien onderweg gehad en veel potholes (stukken asfalt die zijn verdwenen door de regen) moeten vermijden maar weer veilig thuis gekomen. Het huis stond er ook nog en er zijn geen lekkage's aangetroffen. De dag werd perfect afgesloten toen we de auto uit aan het ruimen waren en Chris zei; "We poetuh all-uh stuff in da house, hé mam" Zo gelachen!

Groetjes ons

donderdag 23 december 2010

Op weg naar Rocky

Huis schoon check
Auto volgeladen check
Alleen maar mouwloze shirtjes ingepakt check
Chique kleding thuisgelaten check
Kerstmuziek in de cd speler van de auto check
Toystory 3 in de dvd speler in de auto check
Broodjes check
Liters drinken check
Kerstkadootjes check
Emergency kit check

Zo, we zijn klaar voor onze eerste kerst in Rocky. Morgen om 4 uur (in de ochtend) vertrekken we naar Rockhampton. De mannen slapen al en ik doet nog ff de laatste dingen in het huis. Vind het best spannend. Het kerstgevoel zit er niet echt heel erg in vanwege het weer maar de omgeving om me heen doet aardig zijn best om te laten weten dat het kerst is. Op de tv wordt je ermee doodgegooid en in de winkels ook. Deze afgelopen weken stonden in het kader van kerstlunches en dinertjes (dat doe je dan met vrienden omdat je die niet ziet met de kerst). Heel de week hebben we al kadootjes gekregen en gegeven. Ik vind het erg gezellig en een mooie gedachte. Eigenlijk hebben we al twee weken kerst. Elke keer zit je aan tafel met de mensen die je lief hebt. Wel grappig dat ik er elke keer er een beetje fatsoenlijk uit probeerde te zien maar de rest liep gewoon casual in hun korte broeken en verwassen t-shirtjes. Niet meer doen dus. Wel; altijd kadootjes meenemen, voor iedereen (niet alleen de gastvrouw)! Als je mensen in je eigen huis op bezoek krijgt, dan liggen er kadootjes voor hun (of voor de kinderen) onder de kerstboom. Weet ik dat voor de volgende keer. Het is wel bijzonder want zo heb je eigenlijk een aantal keren voor kerst al kerst.


Kerstlunch bij Michael en Juli
Gek doen met Aiden

Thomas trein gekregen van Ryan en Sarah
Bumba kijken op de verjaardag van Irene-Margriet
en tussendoor bijslapen in de auto.... :-D
En morgen naar opa, oma, stuey en pippa. En de rest van de familie. Er is heel veel weer op komst. Als de emergency kit die ik heb gepakt overdreven is, schijt aan, ik neem hem mee. Er zijn een aantal dorpen al afgesloten (door water) van Brisbane. Sarah's moeder kan bijvoorbeeld met kerst niet komen omdat de wegen naar Brisbane zijn ondergelopen. Gisteren hoorde ik in de auto dat er een cycloon onderweg was naar de kust waar de ouders van David wonen. Ikke thuis opzoeken op het internet, kan het nergens vinden..... In 1964 was Rockhampton ook afgesloten van de wereld omdat alle wegen onder water waren gelopen. Nu is het blijkbaar beter gebouwd, dat er altijd wel een mogelijkheid is om eruit te komen (met het vliegtuig lukt waarschijnlijk altijd). Volgens mij ben ik wel een beetje aan het overdrijven maar dat komt omdat ik het spannend vind. Ik als rasechte nederlander wil me voorbereiden op drama. Ik wil van te voren weten wat ik moet doen en wat ik kan doen als het zover is. De australische mentaliteit is meer; Whatever, we zien het wel als het komt. No worries. Daar ga ik dus echt niet aan wennen. Ik blijf gewoon mezelf met mijn emergency kit. Hoorde ook niemand klagen toen ik vorige week meteen de zaklamp wist te vinden toen de stroom uitviel. Het is nu wel een beetje erg laat aan het worden dus ik ga afsluiten. Iedereen een hele fijne, warme en liefdevolle kerst gewenst!

Heel veel liefs van ons

zaterdag 18 december 2010

Life so far

Weer een update-tje van de Harry's down under.
Met David gaat het nog steeds geweldig goed op zijn werk. Hij is heerlijk om 16.30 thuis, hij is al twee keer de boer op geweest met zijn collega's die buiten werken en heeft af en toe een vergaderingetje aan de Sunshine coast (maar moet 's avonds weer braaf terug naar zijn vrouwtje ipv blijven hangen op het strand, hihihihi).
Er is geen overdekt parkeerterrein.
Alleen de leidinggevende krijgen een plekje in de schaduw
Met de kids gaat het ook prima. De speel auto's gaan voortaan linksom op de rotonde, tu-ta-tu-ta is wiew-wiew-wiew geworden en het is geen auto meer maar car. Afgelopen vrijdag zijn we naar een meet-en-greet van Giggle en Hoot geweest. Het favoriete (avond) tv programma van de boys. Helaas geen foto met Jimmy Giggle kunnen maken want mama wilde niet 3 uur in de rij wachten. Wel zijn we er 8 keer langsgelopen om hem van dichtbij te bekijken.




Ik geniet ook nog elke dag vollop. Het is heerlijk om op dinsdag lekker met de dames te thee-en en nog gezelliger om de kinderen zo lief samen te zien spelen. Naast de thee-club ga ik nu ook naar Klarinda wat erg gezellig is. Het is spannend want ze was afgelopen weekend uitgerekend en elke minuut van de dag kijk ik op mijn telefoon of het al zover is. Volgende week ga ik voor het eerst naar Michelle die ik heb leren kennen bij de zwemles. Haar dochter is net zo oud als Luke en ze woont in een plaats hier vlakbij.
Kwa huizenjacht zetten we elke week een stapje verder. We kijken nu over het algemeen alleen nog maar naar Brisbane-West. We hebben dichtbij de stad verkozen boven een mega mega huis 20+ km uit de stad. Dat betekend wel dat we waarschijnlijk 1 slaapkamer op de bovenverdieping moeten inleveren maar volgens ons slapen de jongens graag op 1 kamer. Alles staat, net zoals bij jullie, in het teken van kerst. Je wordt er mee doodgegooid in de winkels. Er zit een Santa klaar in elke mall voor een foto en de kerstmuziek galmt door de boxen van de supermarkten.


Chris en Luke in Myer centre Santa train


Santa was ook bij de creche van het fitnesscentrum geweest. De mama's moesten voor de kids een boekje inpakken en Santa zou ze uitdelen. Chris noemt hem nog steeds sinterklaas maar hoe meer kado's hij krijgt, hoe beter hij zijn naam onthoudt. Volgende week gaan we Chris leren dat we koekjes en melk klaar moeten zetten (ipv van een schoen met een wortel).




Afgelopen week hebben we trouwens wel een nieuwe inburgeringsles gehad. De storm! David had ons al verteld dat als de stormbird fluit, je maar beter kan opletten want het is een waarschuwing. En gelijk kreeg hij. Op dinsdagochten om 11 uur hoorde ik de stormbird. Gek dacht ik want het was een strak blauwe lucht en 30 graden..... Toen kregen we via David een weeralarm (heel handig als je man bij een energie maatschappij werkt die dat nieuws bijna als eerst binnenkrijgt). Alle buitenspullen binnen zetten, alle electrische apparaten uit en de ramen dicht. Klinkt niet echt aantrekkelijk om de airco uit te zetten en de ramen dicht te doen als het 34 graden is met een luchtvochtigheid van 87%...... Maar toen het eenmaal binnen regende, hebben we de ramen toch maar dichtgedaan.

fotootje vanuit onze garage
De storm (onweer, bliksem, regen, hagel en windkracht 9/10) heeft ongeveer 6 uur geduurd. Met af en toe een gevoel van; nu is het afgelopen. De electriciteit was wel uitgevallen maar na 9 uur was het weer aan. Er waren in Brisbane zuid-west 27.000 blikseminslagen en er zaten 90.000 huizen zonder electriciteit. De hele zomer zal vol zitten met dit soort stormen. Toen we hier aankwamen in oktober werden we er al voor gewaarschuwd. Het zou de slechtste zomer sinds lange tijd worden. Ach, dan raken we alvast gewend aan het heftige.

Volgende week kerstmis in Rocky!!!


zondag 5 december 2010

Sinterklaas in Australië

Nadat Sinterklaas bij alle (lieve) kinderen in Nederland hun kadootjes had gebracht, kwam hij naar de kinderen in het buitenland. Alle kindjes en de papa's en mama's verzamelde zich bij The Dutch Club in Richlands, waar een ontzettend leuk georganiseerd feestje aan de gang was.


Voordat Sinterklaas kwam konden de kindjes kleuren, knippen, plakken ect


Papa ging gelijk in de rij voor friet met bitterballen en een Hollandse koffie





Ja, er was weer een excuus voor een biertje! :-) Cheers mate!






De kinderen kregen gooddie bagas met pepernoten, taai taai poppen,
speculaas, een ballon, chips en wat drinken


En toen moesten we even wachten....

JAAAAA, daar ie ie!!!!!

Er waren zelfs twee pieten meegekomen,
om Sinterklaas te helpen natuurlijk.
Nu maar hopen dat de namen van Chris
en Luke genoemd werden......

Vol verwachting klopt zijn hart
Goed luisteren of je naam genoemd wordt.
Ja, Luke mocht komen!
En Chris natuurlijk ook

En wat lag er in de auto!?!?!
Nog meer kadootjes!!!!



The End

xxxx

zaterdag 4 december 2010

Het weer

Met moeite kan ik mijn mond houden. Af en toe kan ik het niet laten en flapt er weer een zin uit. Ik krijg scheve gezichten en af en toe een verwijtende blik. Het kan me niet kwalijk genomen worden, ik ben nou eenmaal nederlands. Ik ben gewend om over het weer te klagen. Hier klagen ze ook over het weer maar alleen over de warmte. Wat ik weer niet snap. Hoe kan je nou klagen over de warmte!? De mensen die ik hoor klagen wonen hier al hun hele leven, ben je er niet aan gewend dan!?!? Nee dus. Ik wil heel graag over de regen klagen, die nu al twee weken mijn dag verspilt. Maar dat gaat niet. In Queensland klagen over de regen is NOT DONE! De mensen zijn ontzettend blij. Blij dat het regent. Blij dat hun omgeving er eindelijk groen uitziet terwijl het zomer is. Blij dat ze geen water restrictie hebben. Omdat ik geen flauw idee heb waar ze het over hebben, ben ik maar eens gaan surfen op het web. In (hele) grote lijnen ziet het er zo uit (voor particulieren):

Water restrictie level 1.
De huizen worden verdeeld in even en oneven nummers. Even nummers mogen woensdag vrijdag en zondag hun tuin sproeien, de oneven nummers de andere dagen (met uitzondering op net aangelegde tuinen). Ditzelfde geldt voor het optoppen van je zwembad. Je huis, auto en boot mag je nog wel wassen. Ook mag je nog je ramen zemen.

Water restrictie level 2.
Je mag je tuin nog sproeien alleen met een handsproeier. En je mag alleen voor 7 uur 's ochtends en na 7 uur 's avonds sproeien. Nieuw aangelegde tuinen mogen maar 1 uur per dag gesproeid worden. Je mag je zwembad nog optoppen en je auto enzo nog wassen wassen. De kinderen mogen niet meer met water(-speelgoed) spelen. Water verspillen is NOT DONE!

Water restrictie level 3.
Je tuin sproeien mag niet meer. Je mag wel een emmer/gieter met water vullen (mits je geen emmer kan dragen vanwege leeftijd of lichamelijke ongemakken). Dit mag ten alle tijden. Nieuw aangelegde tuinen mogen 1 uur per dag met de hand besproeid worden. Je mag je zwembad nog optoppen. De auto enzo wassen mag maar alleen met emmers water, niet meer met de waterslang.

Water restrictie level 4.
Je mag je tuin nog bewateren met een emmer/gieter (weer de mits regel) maar tussen bepaalde tijden. Dit mag niet op het gras in je tuin. In je nieuwe tuin (m.u.v. gras) mag je 1 uur per dag met de hand sproeien. Je nieuwe zwembad mag je niet vullen maar je bestaande nog wel optoppen tussen bepaalde tijden. Je mag geen buitenspullen meer schoonmaken die veel water verbruiken zoals bbq en grijzebak/groenbak.

Water restrictie level 5.
Je mag je tuin (niet het gras) voor 40 minuten per week sproeien tussen 16.00 uur en 16.20 uur, de rest moet met emmers of een gieter. Je nieuwe tuintje mag je nog 1 uur per dag voor twee weken met de hand sproeien. Het optoppen van je zwembad mag alleen tussen bepaalde tijden.

Water restrictie level 6 (2 jaar geleden voor het laatst).
Je mag per huishouden 200 liter water p.p.p.d. gebruiken, ze vertalen dat o.a. in maximaal 4 minuten douchen. Je mag je tuin alleen met een emmer/gieter bewateren maar tussen bepaalde tijden. De mag je zwembad maar drie keer in de week bijvullen. Openbare zwembaden mogen niet bijgevuld worden (uitzonderingen daargelaten). Je mag je auto, privé, niet meer wassen.

Erger zal het hopelijk nooit worden, er is ieder geval nog niets over beschreven op het internet.

Nu snap ik het dus een beetje, zeker als het nog geen twee jaar geleden is dat ze restrictie level 6 opgelegd hebben gekregen.

Dus ik zing vanaf nu Oh the weather outside is frightfull, and the aircon is delightfull, and since we've no place to go, let it rain, let it rain, let it rain. Maar niet teveel want we moeten nog naar Davids ouders rijden (en weer terug) en we willen liever niet vast zitten door overstromingen!

Fijne sinterklaas allemaal!


xxxxxxx

dinsdag 30 november 2010

Het wordt zomer!

Heerlijk, geen wolken meer, geen regen meer en insecten zijn overal. Het wordt zomer!
Afgelopen week hebben we door het huis lopen dansen want de boot met spullen is binnen. Chris en Luke hebben geen idee wat ze moeten kiezen, waar ze mee willen spelen en ik wil alle cd's tergelijk opzetten. Nederlandse muziek galmt door de boxen en Chris en Luke racen met hun loopfietsen door het huis. Eindelijk kunnen we van het huis een thuis maken. Alle foto's en schilderijen ophangen (is een uitdaging want je mag in een huurhuis zelf geen spijkers in de muren slaan dus we moeten het doen met de ophangpunten die er zijn) en de keuken volproppen met alle bakjes en pannetjes die we hebben meegenomen. De laatste 50 dozen laten we nog ingepakt want die pakken we in het koophuis pas uit.
Er is zo ie zo een andere periode aangebroken hier. Gisteren ben ik bijvoorbeeld voor het eerst iemand tegen gekomen in het winkelcentrum waar ik "hoi" tegen kon zeggen (kende haar van de zwemles van de kids) wat voor mij echt bijzonder is. De lunches en dinnertjes met vrienden stromen eindelijk weer binnen (nu alleen nog een oppas!?!?!). En vandaag ben ik voor het eerst naar de hollandse-thee-club geweest, met de fifo's*, bij Klarinda (mijn nieuwe vriendin! :-)). Het sociale leven wat binnen 4 tot 7 jaar op hetzelfde niveau als nederland zou moeten zijn, gaat nu van start.

Afgelopen weekend zijn we naar Rockhampton geweest waar o.a. oma Bob, opa Koos, oom Stuey, hond Pippa en poes Louïs wonen. We waren met de auto gegaan om te ervaren hoe het is. Het is ongeveer 7 uur rijden (zonder pauze's). Slim als we waren vetrokken we na de zwemles van de kids. Op die manier kon papa ook een keer de waterratten zien spartelen en de kids waren natuurlijk heerlijk moe dus er zou geslapen worden! Luke viel na 3 minuten al in slaap en Chris net nadat we uit de stad waren. David heeft de eerste 3 uur gereden, ik erna 2 uur totdat het navigatiesysteem zei; bij de volgende rotonde (over 357 km) moet je rechts. Het is best een pittig stuk van Childers naar Rockhampton. Er is naast een enkele bezinestation en de prachtige natuur echt NIETS maar dan ook NIETS te zien. Oke, een paar roadkills, een paar koffiehuisjes om jezelf geen roadkill te maken en een triviant spelletje (op borden langs de weg). Omdat het zo'n lang stuk rijden door niets dan natuur is, hebben de Aussies langs de weg borden gemaakt om je wakker te houden.



Zo zijn er ook foto's van hoe je vriendin eruit ziet als je haar doodrijdt en hoe de auto eruit ziet al alcohol drinkt en gaat rijden. Niet prettig maar wel handig voor de dombo's op de weg. Een uurtje voordat we in Rockhampton aankwamen, hadden we er eigenlijk een beetje genoeg van en gooide we de cruise control eraf zodat we een beetje door konden gassen........ Dom!






Jep, $200! Jammer. Het weekend maakte het helemaal goed door veel zon, veel in het zwembad zwemmen, een bbq en geen bezoek. Het was een heerlijk weekend met de familie, lekker onder elkaar. Zondag zijn we om een uurtje of 11 weer aangereden. Helaas wisten de kids dat ze nu tv konden kijken dus die heeft ook echt 700 km aan gestaan. Ach ja, dat was ook wel lekker rustig hoor. Met kerst gaan we weer, en ook weer met de auto. Kerst valt in het weekend maar gelukkig krijg je dan hier de maandag en dinsdag vrij omdat het gewoonweg zielig is voor de werkende mensen dat de kerst in het weekend valt! Vanaf volgende week start de zomervakantie. Jammer want dan stoppen de zwemlessen voor 12 weken..... Het voordeel voor ons is dat er een lading koophuizen op de markt gaan komen. Het is nl. zo dat er overheidspersoneel wordt uitgezonden naar andere plaatsen, voor een bepaalde tijd. Die mensen gaan in december weer terug naar hun eigen woonplaats of nieuwe mensen worden weer ergens anders naartoe uitgezonden, wat betekend dat er huizen te koop komen die (over het algemeen) goed onderhouden zijn. Jippie! En omdat de meeste gezinnen op vakantie gaan, is er genoeg keus voor ons. Jippie! Duimen dus.

Trouwens het stukje op http://www.rnw.nl/nederlands/article/leve-de-australische-mentaliteit staat er eindelijk op maar het is niet mijn originele stuk (ze hebben er flink in zitten knippen en plakken)

Groetjes en tot snel!


* zijn de fly in-fly out's, de nederlanders die hier maar voor een bepaalde periode (1 tot 2 jaar) blijven.

zondag 14 november 2010

Anti Australiè!

Sinterklaas is binnen en het weer wordt slechter. In Nederland. Hier is de kerstman er al en het weer wordt alleen maar beter.... Toch sneu voor de achterblijvers in NL dus vandaag bedacht ik me om maar eens op te gaan schrijven waarom je hier niet wilt zijn.
Vandaag zagen Luke en ik de kerstman op zijn speciaal gemaakte troon in de Mall zitten. LEUK, dacht ik. Dat wordt een fotootje. Helaas, de kerstman was er alleen voor de dieren. Huh!? Ja, vandaag mochten er alleen honden en katten op de schoot van Santa. Luke en ik stonden hoopvol naar de kerstman te kijken maar nee hoor, hij had geen oog voor kleine lieve kindjes. Volgende week. Dan mogen we in de rij gaan staan voor een foto. Nu maar hopen dat de kids durven......
We zijn al druk op zoek naar een plastic kerstboom. Een echte is namelijk niet de moeite waard omdat je er zestig euro voor betaald en hij zal na drie dagen geen naald meer aan zijn takken hebben. Nep dus :-(
Gisteren waren we op zoek om voor vandaag (zondag) een dagje uit te plannen. Weer een dikke teleurstelling want voor dagjes uit betaal je je hier blauw omdat wat we wilde doen ook voor toeristen leuk is. Daarintegen hebben ze wel jaarkaarten verzonnen die ontzettend goedkoop zijn. Dan maar sparen voor een dagje met dolfijnen zwemmen en een jaarkaart kopen voor een pretpark. Het Bob de Bouwer zwembadje kon ik weer niet (dit is de derde!) opzetten omdat de zon hier zo heet is dat de plastieke zwembadjes het niet overleven. Je moet hier trouwens ook niet twee uur onbeschermd in de zon gaan zitten want de blaren staan op je lichaam. Dus dan maar samen met Luke de was eraf halen. Met een honkbalknuppel want de was hing er al twee dagen wat betekend dat er vanalles kwa insecten of spinnen tussen kan zitten. JAK!
Wat ik ook als nadeel en ontzettend irritant ervaar is dat ze geen extra service kennen in de winkels. Als ik op zoek ben naar iets en ze weten het niet uit hun hoofd, pech gehad. Met een beetje geluk kijken ze een minuutje met je mee maar ze bedenken zelf niet om het aan een andere collega te vragen of het ff in de computer op te zoeken. Hebben ze iets niet? Pech, ze gaan echt niet uit zichzelf nadenken over waar je het wel kan krijgen. Nu ben ik wel lekker aan het generaliseren maar ik moet nog ff negatief blijven :-). Zoals pinnen, kost me 1 euro 50 per keer als ik ergens anders pin dan bij onze eigen bank. Nog meer, nog meer, nog meer..  O, ja de hypotheekrente is 8%! En als je hier een huis wilt kopen moet je 20% aanbetalen. 10% kan ook maar dan heb je een torenhoge verzekering. Je moet ook nog eens erg oppassen op in welke straat/wijk je een huis koopt. Met een beetje pech koop je namelijk een huis in een straat waar investeerders ook graag huizen kopen. Die doen dat dan, stoppen er huurders in en de waarde van je huis daalt gelijk mega.

Hopelijk heb ik jullie afgunst voor Australië een beetje kunnen versterken (voor deze winter) als emigratie-land. Op vakantie komen kan natuurlijk wel gewoon! Mocht je na dit verhaal liever iets positiefs lezen, kijk dan maandag op http://www.rnw.nl/ voor een verhaaltje van mij.

Vanuit Westlake, Australië weltrusten en tot de volgende blog.

woensdag 10 november 2010

Van alles wa

Op het moment is het lekker rustig hier aan de onderkant. David heeft het ontzettend naar zijn zin op zijn werk, de kindjes voelen zich helemaal thuis en ik heb mijn draai gevonden. Het is zo rustig dat ik ook eigenlijk niet veel heb om over te schrijven. Het zijn allemaal dagelijkse dingen. Sommige lezers vinden dat ook leuk, vandaar deze post.
De kids en ik zwemmen op maandag en vrijdag. Chris zit in een groep met drie andere kindjes en zwemt met één of twee leraren. Hij zwemt met zwembril en kan al een dinosaurus pakken die 30 cm onder het water ligt. Hij kan ook al onder water terug naar de kant zwemmen en op de kant klimmen 'watersafe' dus. Luke leert in het zwembad(je) te springen, om te draaien, zijn armpjes uit te strekken en op de kant te klimmen. Op dinsdag en donderdag gaan de kids naar de opvang zodat ik kan fitnessen. Ze vinden het daar prima alhoewel ze alleenmaar met elkaar spelen, samen met een hele grote doos auto's. Ze (en ik) hebben nog geen vriendjes gemaakt omdat ik eerst wil wachten totdat we weten in welke buurt we willen gaan wonen. Hier in de straat wonen helemaal geen kleine kinderen, des te meer reden om snel naar een koophuis te zoeken. Over koophuizen gesproken; we gaan het huis in NL verkopen. Het is een moeilijke markt maar de markt voor huurhuizen is des te moeilijker. De koophuizen hier vallen niet tegen. Er is genoeg keuze en er komt een periode aan waar er nog meer huizen te koop komen. We blijven hier (zuid-west Brisbane) in de buurt zoeken. 

Uuuhhhmmm, wat gebeurt er nog meer..... Chris zijn engels verbeterd met de dag. Hij is nu zelfs mij aan het verbeteren omdat ik een nederlands accent heb. Luke is net een spons. Toen ik laatst de kamer in kwam lopen, waar de tv staat, hoorde ik hem zeggen "I am Nick". Mijn mond viel open en ik heb de tv nog maar even aan laten staan. Omdat ik natuurlijk de hele tijd bij de kids ben, heb ik ook ongeloofelijk veel lol met ze. Chris zei een keer tegen het navigatiesysteem; "Mievrouw, nu wilkik naar Donalds". We zijn naar de Mac gereden om een ijsje te halen :-D. Gisteren was het de eerste warme dag. We zaten in de auto en Chris had een beetje zweet op zijn voorhoofd en voelde dat. Hij zei "kijk mam, ik heb gesport!". Chris wordt ook al een echte vent. Voor het eten kijkt hij 'In de night garden'. Hij merkte op dat hij Upsy Daisy haar billen zag (toen ze voorover bukte) omdat ze een rokje aan had (dat zei hij dus ook he, omdat ze een rokje aan heeft!) Met Luke heb ik gelachen toen hij een mega ijsje kreeg bij South Bank. Er kwam een Ibis en pakte het ijsje uit zijn handen. Ik zag het gezicht van Luke en schoot in de lach. Ondertussen raakte Chris ontzettend in paniek. Als een gillende keukenmeid gilde hij heel het park bij elkaar. De vogel kwam naar Chris toegelopen en heel slim gooide Chris het ijsje gelijk in de prullenbak. Omdat Chris nog steeds gillend en zwaaiend op de grond stond te stampen begon Luke ook te brullen. We zijn heel hard weggerend en Chris durft nog steeds niet buiten te eten.  

Luke 1 minuut voor zijn ijsje werd afgepakt

 
De natuur hier rondom het huis heeft ook zo zijn ritme. 's nachts horen we de krekels, 's morgens worden we wakker gemaakt door Chris en de vogels (5.12 uur is het record!), de rest van de dag horen we de hele tijd allerlei vogels zingen waardoor ik ook Luke 100 keer per dag hoor vragen "was tat?", als we om 18.00 uur gaan eten worden we ge-entertaint door een koor van papegaaien, als de zon na het eten onder gaat komen de vleermuizen overvliegen, skippy komt 's avonds om 23.00 uur achter het hek van onze achtertuin eten en één keer in de week schrik ik mijn eigen de #*(#$*)#* van een hoppende kikker.

Sommige inburger-dingen gaan hier vanzelf. Zo ben ik naast een vliegenmepper ook wezenloos op zoek geweest naar een trekker om de ramen te wassen. Ik weet dat mijn schoonmoeder een spuitbus gebruikt maar ben zelf gewend om de ramen te zemen. Nadat ik de ramen had geteld in het huis (28!) begreep ik het en ben ik ook maar een spuitbus gaan halen.... Ook links rijden gaat me goed af en het opstaan tussen 5.00 en 6.00 uur maakt me niet meer chagarijnig. Nu begrijp ik ook waarom het fitnesscentrum al om 5.30 open is en de bakker om 6.45 uur. Ik raak er aan gewend dat de deuren op slot gaan door naar de andere kant (rechts) te draaien en ik ben gaan accepteren dat de australische wijn hier duurder is dan in NL (en dat de kwaliteit minder is). Van de week heb ik de eerste steak gebakken nadat mijn vriend, de slager, de juiste instructies had gegeven. (wilde een foto van de steak erbij plaatsen maar sorry, de steak is te groot voor het beeldscherm).

Sinterklaas gaat helemaal aan ons voorbij behalve bij Chris. Elke keer als hij een foto van Santa ziet, juigt hij dat sinterklaas komt om koekjes te gooien. We weten nog niet wat we gaan doen maar er is al wel een pak pepernotenmix onderweg vauit NL. We hebben al verteld dat Sinterklaas en Santa samen hebben afgesproken dat Sinterklaas de kadootjes aan Santa zal geven maar volgens mij trapt hij daar niet in.....

Tot zover mijn onsamenhangende hak op de tak verhaal. Time to go to bed.

Night night en tot het volgende verhaal

dinsdag 2 november 2010

Ja, ik ben het.



Gisteren begon het me al op te vallen. Ik was aan het koken en ik keek op de klok, het was vijf uur. Vandaag drong het pas echt tot me door.
Vanmorgen stond ik op, ontbijtje gemaakt voor de kinderen, lunch gemaakt voor papa en zelf heel wijs fruit met een cracker gegeten. Samen met de kindjes papa uitgezwaaid, kindjes gewassen en aangekleed. Tasjes klaargemaakt en zelf aangekleed. De bedden opgemaakt, was aangezet en nog even de email gecheckt. Samen met de kids naar de sportschool gereden, kindjes met een banaan en drinken bij de opvang gedropt en zelf naar spinning-les gegaan. Kindjes weer opgehaald, die natuurlijk braaf gespeeld en opgeruimd hadden, en weer naar huis gereden. Luke in bed gelegd en Chris met een koekje en drinken voor de tv gezet. Maskertje opgesmeerd en scheermes over me heen gejast. Toen ik in de douche stond kwam ie binnen. Ik ben een huisvrouw! Niks mis mee hoor, had het alleen nooit van mezelf verwacht. Mijn nageltjes zien er verzorgd uit, mijn kleding is netjes gestreken en er zitten geen vlekken in, mijn wenkbrauwen in de plooi, mijn schoenen passen bij mijn tassen en ik heb weer eens make-up op want daar heb ik weer tijd voor. Ik ben een huisvrouw. Geen desperate maar wel iemand die alles voor elkaar heeft en met haar vriendinnen over de mannen in de sportschool praat. Ik zit nog net niet aan de bubbels maar ik hang wel netjes mijn was buiten op terwijl ik ook een droger heb. Ik weet al wat ik de rest van de dag ga doen en het recept voor het eten ligt ook al klaar, naast het boodschappenlijstje. Ik kan de tuin nog ff bijwerken maar ik twijffel omdat er anders niets meer te doen is voor David die dagelijks om half 5 thuis is omdat hij maar 7.25 uur per dag hoeft te werken. Straks nog even spelen met Chris want die begint zich ook een beetje te vervelen in dit gelikte huishouden. Ik ben blij voor hem dat hij in januari halve dagen naar school mag. Ik weet ook al wat ik morgen ga doen; Uggs zoeken voor de mensen in NL en daarna lekker op het strand liggen bij South Bank. Donderdag ziet er precies hetzelfde uit als vandaag en vrijdag gaan de kindjes weer naar zwemles.
Wat nu wel fantaschtisch is, is dat we het hele weekend voor onzelf hebben. Zo hebben we eigenlijk om de 5 dagen een mini-vakantie. Dat kllinkt hemels. Omdat we in Aussie wonen kunnen we altijd iets fantastisch doen. Naar een waterpretpark, naar de zee, naar een dierentuin, naar de bossen, naar het park, naar de markt, naar de stad, naar een gewoon pretpark, naar een aussie-rules football wedstrijd, naar een lagoon ect ect. En als het een keertje geen mooi weer is, dan gaan we naar een Mall, waar zo'n 200 winkels inzitten.

Al met al denk ik dat ik best kan wennen aan dat huisvrouwen leventje. Waarschijnlijk zal ik binnenkort wel wat extra uitdaging gaan zoeken maar met een biertje (ipv water) bij mijn salade vanavond ben ik op het moment al tevreden.

Groetjes vanuit Pleasantville, Australia

donderdag 28 oktober 2010

Typisch australisch

Heb ik weer, het gaat een heftige zomer worden dit jaar. De heftigste sinds 1974 met veel regen en heel veel stormen. Great. Ze waarschuwen de bewoners van Australië (en voornamelijk de zuid-oost kust) om hun afvoerpijpen te controleren (of ze niet verstopt zitten) en dat ze alvast moeten uitkijken naar vluchtplaatsen voor als er overstromingen komen. Zitten we hier, in onze prachtige bungalow zonder opbergplaats voor onze nieuwe meubeltjes en zonder boot. Chris zou een boot krijgen als hij op de wc gaat poepen, ik zal maar alvast wat meer gaan oefenen want misschien krijgt hij wel een boot waar we allemaal inpassen.... Voordat we hier kwamen is er zoveel regen gevallen dat er een water voorraad tot 2013 is. Zou er nog meer water bij passen? In Rockhampton (waar de ouders en broer van David wonen) hebben ze al een dam geopend die de afgelopen 35 jaar niet open is geweest. Geen vluchtroute dus. Op de site van emergency.qld.gov.au zie je de volgende links:
1. Prepare an Emergency Plan and prepare for Evacuation.
2. Prepare an Emergency Kit.
3. Prepare your home.
Ik zal het ff doorlezen maar ach, we zien wel. In NL kon/kan er ook een dam breken en toen wist ik ook niet waar de zaklamp lag.


Ik zit nu, na een eerste dag alleen met de kids te zijn geweest, heerlijk op de veranda met op de achtergrond een paar lawaaiende gekko's. Chris denkt dat de geluiden die de gekko's maken kusjes geven is. Prima. Lekker positief. Ik heb deze week ook heel veel last van 'o, ja' momenten. Dingen die ik in 1999 heb ondervonden maar inmiddels weer vergeten was. Zoals het gedrag van de Australiërs. Zo relaxed. Geen gezucht als je in een rij staat. Als ik op zoek ben naar een 5 cent muntje in mijn portemonnee zegt de jonge vrouw achter mij "hier'', en geeft me een 5 cent muntje. Niet omdat ze wilt dat ik opschiet, nee, gewoon lief. De vrouw van de coffeeshop waar we twee keer gegeten hebben zegt elke keer als we haar (ergens anders) tegenkomen gedag. De winkeljuffrouw bij Target biedt aan om op Luke en mijn kar met spullen te passen als ze ziet dat Chris op een niet handig moment naar de wc moet. De mensen die hier op de snelweg eerder te langzaam rijden dan te snel. Dat iemand mijn autodeur komt openmaken als ik met twee handen vol sta te bedenken hoe ik het ga doen. Maar ook de gewoonten die ik was vergeten zoals je richting aangeven voordat je rotonde oprijdt. Geen fooi geven (geloof me ik heb het geprobeerd maar ze blijven het geld teruggeven). Natuurlijk zijn er ook irritaties zoals dat de steden vaak twee baans wegen zijn maar je mag wel in de linker baan parkeren. Dat je je alcohol apart moet kopen want ze hebben het niet bij de supermarkt. Dat ik nergens een vliegenmepper kan vinden omdat alles met sprays wordt gedaan (vandaar dat gat in de ozonlaag :-D). Dat ze geen half brood kennen alleen maar een heel. Dat ik nog steeds aan de verkeerde kant van de auto wil instappen. Dat ik mezelf en de kids drie keer per dag moet insmeren. Maar ook weer dat het vlees veel lekkerder smaakt en veel malser is. Dat hier veel meer fruit en groenten soorten zijn waarvan ik van sommige niet eens weet wat ik ermee kan doen of van kan maken. En MUGGEN. Gelukkig heb ik ze nog niet gezien maar als die overstromingen echt gaan komen, dan zal je me er waarschijnlijk vaker over horen. Die motherf***ers spuiten zoveel gif in je lijf dat ik wel twee weken blijf krabben. Maar ja, daarintegen hebben ze wel weer het rode tubetje (de oplossing voor alles volgens velen). Tijdens het krabben hoef ik in ieder geval niet mijn eigen boodschappen in te pakken. Wel zal ik balen als ik een helm op moet tijdens het fietsen (had ik daar maar aan gedacht toen ik mijn fiets in de verhuiswagen zette). En dat geritsel in de bosjes, het blijft eng. Wat voor raar beest zal er zitten?

Al met al, ik begin me al aardig thuis te voelen.

Vanuit Westlake, Australië, weltrusten en tot de volgende keer.

maandag 25 oktober 2010

Daar ben ik weer!

Zie de rust begint terug te keren en ik heb meer tijd....
Zit nu binnen op onze nieuwe tuinset die we vandaag gekregen hebben. We willen nog geen eettafel kopen want wat als ie te klein of te groot is voor het koophuis.... Ja, we zitten pas 2 dagen in het nieuwe huis en we zijn alweer op zoek naar een nieuw huis. De buurt bevalt goed maar de huizen (van gemiddeld 1 miljoen dollar) vallen iets boven ons budget. Dus waarschijnlijk wordt het een krot in deze buurt waar we een half jaar aan moeten klussen wat betekend dat we nu al moeten zoeken. Maar het is nog niet zover dus ik blijf ff in het nu.

De vorige keer was ik vergeten ons nieuwe adres te vermelden dus bij deze:

Harreveld family
62 Seabrook Circuit
Westlake 4074 QLD
Australia
tel: 006173 1625674 (hoe grappig dat ons tel nummer hier ook met 073 begint!)
mob A: 0061466 551522 (maar mijn oude mobiel blijft nog een half jaar geldig)
mob D: 0061466 551766

Op het moment maar ik onze eerst onweersbui mee. Ik dus net ff naar buiten om te kijken, schrik ik me wezeloos van een kikker! Klote beest is net zo groot als mijn hand. Heerlijk opvallend tegen de witte muur.

Vandaag ben ik met de kids naar de speeltuin achter ons huis geweest en heb een paar shotjes met mijn telefoon (nog geen nieuw fototoestel gekocht nadat de boeven de andere hebben gestolen) om een indruk te geven. 

speeltuin goedgekeurd door Luke



overdekte speeltuin










met natuurlijk ook een barbie aanwezig. Waar je de wolk ziet, daar onder staat ons huis
Hier gelukkig geen ongedierte of hoppende kangoeroes. Maar in huis ben ik ze al wel tegen gekomen. Zoals de eerste (gelukkig dode) kakkerlak


en de gekko maar hier zijn we ontzettend blij mee omdat ze muggen eten. Het geluid wat ze maken moeten de kids nog wel aan wennen zeker omdat het zo hol klinkt (en wordt versterkt) onder de verranda. We hebben ook een nieuwe huisvriend spin Sammie (oma praat nl. spinnentaal en heeft gehoord dat hij Sammie heet). We leren de kids dat ze niet bang hoeven te zijn voor dieren of insecten dus toen papa gisterenmiddag tegen mama zei dat er een spin op mama zat, bleef ik heel rustig staan en probeerde en vette glimlach op mijn gezicht te plaatsen.

Als er morgen(als papa gaat werken) iets engs gebeurt kunnen we in ieder geval wegrijden in mama's super fast car. 
mama's car
papa's car


Luke's superfast motorbike











Foto's van het huis zal ik van de week maken als het een beetje opgeruimd is.


dit is het kantoor van papa's werk bij Energex
het is ongeveer 15 minuten rijden vanuit hier

Papa moet dus morgen voor het eerst een daggie werken. Hij heeft een 36,5 uurige (hoe zeg je dat!?!?!) werkweek dus dat past prima bij het laid-back gevoel waar wij waarschijnlijk nog aan moeten wennen. Om eerlijk te zeggen valt het wel mee hoor. In de winkels krijg je maar af en toe zo'n persoon waarvan je denkt 'schiet toch een beetje op' maar dat lag meer aan ons. Ach, en als het allemaal een beetje teveel voor ons wordt, dan rijden we wel naar South bank om weer wat bij te komen.....
Ga nu toch echt ff de regen checken (of er niets overloopt) want het blijft wel erg lang plenzen.

Tot de volgende keer!