Zaterdagochtend en we zijn nu iets meer dan een week in Melbourne. Eigenlijk had ik al een blog drie dagen na aankomst willen schrijven want wat een verschil zeg met Brisbane. Het is werkelijk onvergelijkbaar. Als je in Europa 1698km rijdt, zit je in een ander land wat totaal niet vergelijkbaar is met Nederland. Hier is het hetzelfde alleen je bent nog steeds in hetzelfde land.
De eerste nacht sliepen we in een hotel want de verhuiswagen kwam pas de volgende dag. Het was lachen want de kinderen wisten echt niet meer wat kou is. Het was vijf graden en toen Luke naar buiten wilde lopen via de voordeur van het huisje waar we in zaten leek het alsof hij met een plank voor zijn hoofd geslagen werd. Hij smeet de deur dicht en bleef zo nog even met open mond staan. "OMG, that is cold" is het enige wat eruit kwam. Hij raapte al zijn moed bij elkaar ;-) en opende opnieuw de deur. Hij stapte langzaam naar buiten. Chris rende langs hem heen en begon buiten te praten. Weer een "OMG" moment want er kwam namelijk "rook" uit zijn mond. "OMG, look". Een warme adem kwam uit zijn mond en veranderde in wolkjes. "OMG, OMG, OMG!" Alle kinderen stonden nu buiten adem uit te blazen terwijl ik in die minuut veranderde tot een sneeuwpop. Boem, koud tot op het bot. O, wat heb ik dat niet gemist. Het zo koud hebben dat je bijna niet meer warm kan worden. De laatste keer was in 2012 met carnaval in Den Bosch. Waar was ik in hemelsnaam aan begonnen?
Al snel kwam de warme deken van leuke restaurantjes, gezellige cafeetjes en zelfs het restaurant van George (Masterchef) kwam voorbij. Voor de mensen die nog nooit in Brisbane zijn geweest zal ik je vertellen dat het in Brisbane gewoon is om om 18.00uur uit eten te gaan zodat het restaurants om 22.00uur kunnen sluiten. De laatste keer toen David en ik buiten Brisbane gingen uit eten werden we zelfs al om 21.00uur weggeveegd. Hier niet. We kwamen om 18.30uur aan bij het restaurant en we mochten best aan tafel schuiven als we maar rond 20.00uur klaar waren voor de volgende gasten. Prima.
Met stapels dekens en de verwarming op 26graden probeerde we te slapen voor de spannende dag van morgen.
De verhuizers kwamen keurig en heel vrolijk op tijd om uit te laden in de regen. Om 12.30uur waren ze klaar, toen kon het uitpakken beginnen. Het ging als een speer. Tussendoor beginnen we met de restaurants uit proberen die om de hoek zitten. O, wat is in de stad wonen fijn.
Op zondag hadden we 80% uitgepakt en gingen we de buurt verkennen. We liepen naar school (1km) en door het winkelcentrum wat tussen school en het huis ligt. We werden wel een beetje overdonderd door het stadse leven. Zoveel auto's, veel mensen, zwervers, toeterende auto's en kleine volle winkeltjes. We pakte snel een achteruitgang en liepen in een rustige straat terug naar ons huis. Een straat vol nep bomen volgens Fenna. Waarom ze nep zijn? Ze hebben namelijk geen blaadjes. Welkom in de winter Fenna. Ons nieuwe huis voelde al vanaf dag een goed aan bij iedereen. Dus toen we thuis kwamen en lekker een warme chocomelk dronken met was het ook echt een thuis ook al stonden er nog dozen in de kamer.
Op maandag ging David weer werken en wij wilde eigenlijk ook wel een dagje het huis uit aangezien we wisten dat het de rest vd week zou gaan regenen. Gezellig naar de dierentuin werd het. Het was lekker koud en erg gezellig. En in de stad rijden met drie kinderen waarvan een op een keyboard spelend en de hele tijd roepend "mama, look, MAMA, look MAMAAAA LOOOOOOK" in de auto heb ik overleefd.
Dinsdag naar de film geweest en woensdag weer een dagje thuis relaxen. Donderdag hadden we Nederlands bezoek, uit Melbourne, wat erg gezellig was en vrijdag gingen we 's avonds shoppen omdat het koopavond was.
Daar kwam het pas echt binnen. Hoe anders Melbourne is in vergelijking met Brisbane. Het viel me in het begin van de week al op hoe weinig mensen er hier in de buurt eigenlijk accentloos Australisch praten. In de stad was het ook nog eens zichtbaar. Naast dat het ontzettend druk was leek het ook een regenboog aan culturen. Het leek of iedereen van alle culturen over heel de wereld door Melbourne liepen. Wat een mooi gezicht. En wat was er veel te doen in de stad. Er hing sfeer en het voelt werkelijk als een wereldstad. Ik ervaar dat de mensen in de winkels in Melbourne veel vrolijker zijn. Opgewekter, sneller (wat niet moeilijk is als je het Brisbane tempo gewend bent) en blijer. En ook nog gemeend vrolijk.
Natuurlijk woonde we in Brisbane ook in een dorp dus als ik er nu aan denk dat de mensen wat boerser zijn in Brisbane is dat niet een eerlijk beeld. Maar als ik naar het centrum van de twee steden kijk dan lijkt het toch wel dat het centrum van Brisbane meer een dorp is dan een wereldstad. Melbourne is dan ook weer veel groter. Meer dan 4 miljoen mensen en het blijft groeien, heel snel. In Brisbane lopen ze echt nog achter kwa kleding, houding en gedrag vergeleken bij Melbourne of Europa. Niets op tegen alleen het valt zo op als je ineens naar een andere stad gaat.
Volgende week gaan de jongens voor het eerst naar school. Die overigens de helft kleiner is dan hun dorpse school. We zijn heel benieuwd.
Groetjes en veel liefs xxxxx
