Strijken

Het leven van een huisvrouw is helaas niet elke dag even spannend dus vandaag was ik weer eens aan het nadenken (brainstormen voor de mensen die op kantoor werken) over iets nutteloos tijdens de strijk. Chris zit namelijk weer een nieuwe fase. Hij gaat nu naar school. Het gaat allemaal goed en hij gaat goed mee in de klas. In januari gaat ie naar groep 3 en het ligt eraan naar welke school hij gaat tot welke leeftijd hij daar blijft.
Nu is pesten en gepest worden, ondanks de schoolkleding, ook hier een groot ding. Naast dat er op school gepest wordt, wordt er nu net als in de rest van de wereld ook al aan cyber-pesten gedaan. Zucht. Het lijkt me verschrikkelijk als ik de moeder ben van een kind wat gepest wordt óf moeder ben van een kind dat pest. Ja, en daar ga ik me nu al druk om maken.....want wat moet je anders tijdens de strijk.... Hoe ga ik dit voorkomen? Kan ik het überhaupt voorkomen? Moet ik me er eigenlijk wel druk om maken of gaat het juist dán fout? Het pesten van toen ik jong was is vast niet hetzelfde als nu dus hoe weet ik óf ik het wel kan voorkomen? Het zijn vaak de kleinste dingen die zo'n pester de aanleiding kunnen geven. Je kind leren hoe te reageren op een pester kan zeker wel maar kan je voorkomen dat de pester een aanleiding zoekt? Nu dragen de kinderen hier schoolkleding dus gelukkig hoef ik me om kleding niet druk te maken. Of wel? Ik ben (gelukkig) niet de perfecte huisvrouw dus misschien wordt mijn kind dadelijk wel gepest omdat zijn kleren verwassen zijn, verkeerd gestreken zijn, of omdat Luke de schoolkleding van zijn broer aan moet.... Of misschien koop ik net de verkeerde schoenen onder het schooluniform. Misschien wordt Chris dadelijk wel uitgelachen om zijn gekke Nederlandse moeder die elke dag op de fiets naar school komt.... Naar mijn mening begint het pesten niet altijd bij kinderen. Als er door de ouders thuis veel (in het bijzijn van de kinderen) wordt gepraat over andere kinderen of ouders, dan wordt dat overgenomen door de kinderen. Chris heeft het in de winkel nooit over "kijk mama, die is dik of die heeft een gek gezicht" omdat David en ik dat bewust ook nooit doen waar de kinderen bij zijn. Als de ouders thuis oordelen over een kind op school dan is de kans groot dat de kinderen dat oordeel overnemen. Dat zou goed een van de oorzaken van pesten kunnen zijn. Moet ik dan als moeder ook gaan opletten of ik dat kan voorkomen? Moet ik op die manier met de ouders van kinderen op school omgaan om te voorkomen dat hun kinderen onze kinderen gaan pesten? Jee, zo maak ik het af en toe saaie leven van een huisvrouw toch best ingewikkeld!
Me er niet druk om maken is toch wel het beste lijkt me. De kinderen met een rugzak vol zelfvertrouwen de klas in sturen is wat ik kan doen en dat gebeurt naar mijn idee al vanaf de geboorte. Een beetje vechten met de jongens zo af en toe zodat het niet zo'n watjes worden hoort ook bij de opvoeding. Je moet de touwtjes steeds meer loslaten. Nu al. Laatst waren Luke en Chris aan het ruzie maken en met veel moeite zei ik niets maar bekeek de hele situatie vanuit mijn ooghoeken. Ik moet ze nu al leren om zelf dingen op te lossen. Als het niet lukt dan wil ik ze wel begeleiden maar ik moet het niet voor hun oplossen. Moeilijk hoor! Maar ja, ik heb ook nog nooit iemand horen zeggen dat het makkelijk is. Ben benieuwd wat ons nog te wachten staat. Kleine kinderen geven kleine problemen, grote kinderen grote problemen.....

De uitdaging van de huisvrouw in Australië

Want dat is het zeker! Naast dat je nu elke dag je kop breekt over wat moeten we vanavond weer eten heb ik er een nieuwe bij. Wat stop ik in de lunch box van Chris??? Het is hier namelijk niet twee boterhammen met een banaan en een pakje drinken, nee de peuters moeten variatie hebben. Er mag zelfs yoghurt mee maar dan niet in een wegwerpverpakking. Moeders moet een groot pak kopen en elke keer een beetje in een tupperware bakje doen, want dat is beter voor het milieu. Ook niet alleen een banaan, nee de vier-jarige moet keuze hebben tussen groeten en fruit dus je staat 's morgens om 7 uur een appel te schillen, een komkommer te snijden en je bent druifjes aan het plukken voor je kleine spruit. Ook niet alleen brood, dat is saai. Een boterham of een wrap, een paar crackers, een pannenkoek of pasta of misschien wat left-over rijst. Nu heb ik de mazzel dat ik jongens heb want wat ik ook in die lunchbox prop, alles is een leuke uitdaging voor Chris. Hij eet de helft niet op waardoor het hele principe van 'red de aarde door bakjes te gebruiken' in het niet valt omdat ik de helft van zijn lunchbox in de prullenbak kan gooien. Niet handig!
Ik vind het wel mooi dat ze de kinderen op deze vroege leeftijd al hun keuze's in eten laten maken. Op deze manier kunnen ze waarschijnlijk beter hun smaak ontwikkelen en aangezien een kind zeventien keer iets moet proeven voordat hij het lekker of vies vindt, vind ik het prima om het zeventien keer nutteloos in zijn bakkie te doen (wie weet proeft hij het wel elke keer). Dit loopt ook synchroon met het beleid van de school. Niks 22 kinderen achter hun bureautje op vier jarige leeftijd. De kinderen moeten nog minimaal dertien jaar naar school dus waarom al zo vroeg zo gestructureerd beginnen. De kinderen mogen alles zelf kiezen in de klas. Als ze willen schilderen, dan gaan ze schilderen. Ze hoeven het niet te vragen want alles staat al klaar. Als ze willen plakken, knippen, bouwen, graven, lezen, schrijven, plassen, drinken (water) alles kan wanneer ze het zelf willen. Alles staat klaar en er zijn twee begeleiders die hun helpen als ze hulp nodig hebben. Drie keer per dag doen ze iets samen om toch een beetje structuur te leren en na de gevarieerde lunch pauze moeten ze op hun eigen bedje zitten (maar ook hier mogen ze zelf weten of ze gaan slapen, liggen, lezen of puzzelen). 
Chris heeft het ontzettend naar zijn zin op school dus ik vind het allemaal prima. Vanaf mei gaat Chris ook naar de Nederlandse school. Dit doet hij dan op dinsdag van half vier tot zes uur. Pittig als hij dadelijk full-time naar school gaat maar zeker wel nodig. De snelheid waarmee hij zijn Nederlands vervangt door Engels is ongelooflijk. Gisteren wees ik een koe en een varken in een boek aan en hij wist het Nederlandse woord al niet meer! Chris praat inmiddels Engels tegen de Nederlandse kinderen waar we wekelijks mee spelen en ook tegen de mensen op Skype praat hij meestal Engels. Gelukkig doen zij net of ze het niet verstaan en dan realiseert hij zich wel dat hij Nederlands moet praten. Luke en baby-girl zullen het er nog moeilijker mee krijgen aangezien het enige Nederlands wat ze hier in huis horen van mij komt. Chris is nog niet echt geïnteresseerd in het jeugdjournaal maar Piet Piraat mag nog wel opgezet worden. Dan maar zo zijn Nederlands/Vlaams bijhouden......