Je merkt wel dat je als (ervaren) moeder veel vergeet. Je denkt dat je alles al weet omdat het je derde is maar dat klopt niet want ook je derde kind is weer een uniek wezentje die haar eigen taal heeft en haar eigen doen. Ik mag dus weer de tijd nemen om haar te leren kennen en zien waar ze van houdt. Zo wil madam dus niet in een draagzak/doek of slaapzak, laat ze boeren waar wij allemaal van schrikken, heeft ze al diva-gedrag en ze is nu al haar volume van haar huilen aan het testen op ons als ze honger heeft. En ze kan hard, geloof me!
We hebben sinds de komst van Fenna ook wat nieuwe uitdrukkingen erbij verzonnen. Zo hebben we kindermarathon dat is wanneer eerst Chris wakker wordt van een nachtmerrie, dan Luke wakker wordt omdat hij zijn speen kwijt is en wil drinken, en dan Fenna wakker wordt voor haar nachtvoeding. Met fitnessen bedoelen we dat je een dagje alleen met drie kinderen naar het strand gaat. De bank besparen betekend dat Fenna ligt uit te buiken op mijn borst/schouder na een voeding, Luke zit op mijn schoot en Chris zit naast me maar ik moet mijn arm om hem heen houden. Uitslapen is als we om tien over zes wakker worden. David mag van Luke zijn roze overhemd niet meer aan want roze is voor meisjes en mama geeft Fenna drinken uit haar tegels (Chris).
Zo zie je maar, de lol zit er nog goed in hier. Ook om mama wordt er veel gelachen want ik als chaoot word er niet beter op als ik een slaapgebrek heb. Zo werd ik gebeld door de zwemschool dat het onderstel van de kinderwagen nog op de parkeerplaats stond, ik probeerde mijn auto tegen te houden toen ik de auto niet op de handrem had gezet en ik praat Engels tegen Luke en Nederlands tegen David. Ach, aan Chris vertellen wat "het huishouden van Jan Steen" betekend kan ik op geen betere manier doen door het te laten zien, toch!?
Het is gezellig druk met zijn vijven. De zomer komt er weer aan dus we krijgen weer nieuwe uitdagingen (zoals insecten, spinnen, slangen ect.) Ook verwachten ze meer regen dan vorig jaar en sinds we nog in hetzelfde huis zitten hopen we ook dit jaar ons huis droog te houden. We zullen wel zien. Het glas blijft half vol en met die uitdagingen heb ik tenminste weer meer materiaal voor een nieuwe blog. Nog een klein maandje en dan wonen we hier alweer een jaar. De tijd vliegt voorbij!
