Het wordt zomer!

Heerlijk, geen wolken meer, geen regen meer en insecten zijn overal. Het wordt zomer!
Afgelopen week hebben we door het huis lopen dansen want de boot met spullen is binnen. Chris en Luke hebben geen idee wat ze moeten kiezen, waar ze mee willen spelen en ik wil alle cd's tergelijk opzetten. Nederlandse muziek galmt door de boxen en Chris en Luke racen met hun loopfietsen door het huis. Eindelijk kunnen we van het huis een thuis maken. Alle foto's en schilderijen ophangen (is een uitdaging want je mag in een huurhuis zelf geen spijkers in de muren slaan dus we moeten het doen met de ophangpunten die er zijn) en de keuken volproppen met alle bakjes en pannetjes die we hebben meegenomen. De laatste 50 dozen laten we nog ingepakt want die pakken we in het koophuis pas uit.
Er is zo ie zo een andere periode aangebroken hier. Gisteren ben ik bijvoorbeeld voor het eerst iemand tegen gekomen in het winkelcentrum waar ik "hoi" tegen kon zeggen (kende haar van de zwemles van de kids) wat voor mij echt bijzonder is. De lunches en dinnertjes met vrienden stromen eindelijk weer binnen (nu alleen nog een oppas!?!?!). En vandaag ben ik voor het eerst naar de hollandse-thee-club geweest, met de fifo's*, bij Klarinda (mijn nieuwe vriendin! :-)). Het sociale leven wat binnen 4 tot 7 jaar op hetzelfde niveau als nederland zou moeten zijn, gaat nu van start.

Afgelopen weekend zijn we naar Rockhampton geweest waar o.a. oma Bob, opa Koos, oom Stuey, hond Pippa en poes Louïs wonen. We waren met de auto gegaan om te ervaren hoe het is. Het is ongeveer 7 uur rijden (zonder pauze's). Slim als we waren vetrokken we na de zwemles van de kids. Op die manier kon papa ook een keer de waterratten zien spartelen en de kids waren natuurlijk heerlijk moe dus er zou geslapen worden! Luke viel na 3 minuten al in slaap en Chris net nadat we uit de stad waren. David heeft de eerste 3 uur gereden, ik erna 2 uur totdat het navigatiesysteem zei; bij de volgende rotonde (over 357 km) moet je rechts. Het is best een pittig stuk van Childers naar Rockhampton. Er is naast een enkele bezinestation en de prachtige natuur echt NIETS maar dan ook NIETS te zien. Oke, een paar roadkills, een paar koffiehuisjes om jezelf geen roadkill te maken en een triviant spelletje (op borden langs de weg). Omdat het zo'n lang stuk rijden door niets dan natuur is, hebben de Aussies langs de weg borden gemaakt om je wakker te houden.

Zo zijn er ook foto's van hoe je vriendin eruit ziet als je haar doodrijdt en hoe de auto eruit ziet al alcohol drinkt en gaat rijden. Niet prettig maar wel handig voor de dombo's op de weg. Een uurtje voordat we in Rockhampton aankwamen, hadden we er eigenlijk een beetje genoeg van en gooide we de cruise control eraf zodat we een beetje door konden gassen........ Dom!

Jep, $200! Jammer. Het weekend maakte het helemaal goed door veel zon, veel in het zwembad zwemmen, een bbq en geen bezoek. Het was een heerlijk weekend met de familie, lekker onder elkaar. Zondag zijn we om een uurtje of 11 weer aangereden. Helaas wisten de kids dat ze nu tv konden kijken dus die heeft ook echt 700 km aan gestaan. Ach ja, dat was ook wel lekker rustig hoor. Met kerst gaan we weer, en ook weer met de auto. Kerst valt in het weekend maar gelukkig krijg je dan hier de maandag en dinsdag vrij omdat het gewoonweg zielig is voor de werkende mensen dat de kerst in het weekend valt! Vanaf volgende week start de zomervakantie. Jammer want dan stoppen de zwemlessen voor 12 weken..... Het voordeel voor ons is dat er een lading koophuizen op de markt gaan komen. Het is nl. zo dat er overheidspersoneel wordt uitgezonden naar andere plaatsen, voor een bepaalde tijd. Die mensen gaan in december weer terug naar hun eigen woonplaats of nieuwe mensen worden weer ergens anders naartoe uitgezonden, wat betekend dat er huizen te koop komen die (over het algemeen) goed onderhouden zijn. Jippie! En omdat de meeste gezinnen op vakantie gaan, is er genoeg keus voor ons. Jippie! Duimen dus.

Trouwens het stukje op http://www.rnw.nl/nederlands/article/leve-de-australische-mentaliteit staat er eindelijk op maar het is niet mijn originele stuk (ze hebben er flink in zitten knippen en plakken)

Groetjes en tot snel!


* zijn de fly in-fly out's, de nederlanders die hier maar voor een bepaalde periode (1 tot 2 jaar) blijven.

Anti Australiè!

Sinterklaas is binnen en het weer wordt slechter. In Nederland. Hier is de kerstman er al en het weer wordt alleen maar beter.... Toch sneu voor de achterblijvers in NL dus vandaag bedacht ik me om maar eens op te gaan schrijven waarom je hier niet wilt zijn.
Vandaag zagen Luke en ik de kerstman op zijn speciaal gemaakte troon in de Mall zitten. LEUK, dacht ik. Dat wordt een fotootje. Helaas, de kerstman was er alleen voor de dieren. Huh!? Ja, vandaag mochten er alleen honden en katten op de schoot van Santa. Luke en ik stonden hoopvol naar de kerstman te kijken maar nee hoor, hij had geen oog voor kleine lieve kindjes. Volgende week. Dan mogen we in de rij gaan staan voor een foto. Nu maar hopen dat de kids durven......
We zijn al druk op zoek naar een plastic kerstboom. Een echte is namelijk niet de moeite waard omdat je er zestig euro voor betaald en hij zal na drie dagen geen naald meer aan zijn takken hebben. Nep dus :-(
Gisteren waren we op zoek om voor vandaag (zondag) een dagje uit te plannen. Weer een dikke teleurstelling want voor dagjes uit betaal je je hier blauw omdat wat we wilde doen ook voor toeristen leuk is. Daarintegen hebben ze wel jaarkaarten verzonnen die ontzettend goedkoop zijn. Dan maar sparen voor een dagje met dolfijnen zwemmen en een jaarkaart kopen voor een pretpark. Het Bob de Bouwer zwembadje kon ik weer niet (dit is de derde!) opzetten omdat de zon hier zo heet is dat de plastieke zwembadjes het niet overleven. Je moet hier trouwens ook niet twee uur onbeschermd in de zon gaan zitten want de blaren staan op je lichaam. Dus dan maar samen met Luke de was eraf halen. Met een honkbalknuppel want de was hing er al twee dagen wat betekend dat er vanalles kwa insecten of spinnen tussen kan zitten. JAK!
Wat ik ook als nadeel en ontzettend irritant ervaar is dat ze geen extra service kennen in de winkels. Als ik op zoek ben naar iets en ze weten het niet uit hun hoofd, pech gehad. Met een beetje geluk kijken ze een minuutje met je mee maar ze bedenken zelf niet om het aan een andere collega te vragen of het ff in de computer op te zoeken. Hebben ze iets niet? Pech, ze gaan echt niet uit zichzelf nadenken over waar je het wel kan krijgen. Nu ben ik wel lekker aan het generaliseren maar ik moet nog ff negatief blijven :-). Zoals pinnen, kost me 1 euro 50 per keer als ik ergens anders pin dan bij onze eigen bank. Nog meer, nog meer, nog meer..  O, ja de hypotheekrente is 8%! En als je hier een huis wilt kopen moet je 20% aanbetalen. 10% kan ook maar dan heb je een torenhoge verzekering. Je moet ook nog eens erg oppassen op in welke straat/wijk je een huis koopt. Met een beetje pech koop je namelijk een huis in een straat waar investeerders ook graag huizen kopen. Die doen dat dan, stoppen er huurders in en de waarde van je huis daalt gelijk mega.

Hopelijk heb ik jullie afgunst voor Australië een beetje kunnen versterken (voor deze winter) als emigratie-land. Op vakantie komen kan natuurlijk wel gewoon! Mocht je na dit verhaal liever iets positiefs lezen, kijk dan maandag op http://www.rnw.nl/ voor een verhaaltje van mij.

Vanuit Westlake, Australië weltrusten en tot de volgende blog.

Van alles wa

Op het moment is het lekker rustig hier aan de onderkant. David heeft het ontzettend naar zijn zin op zijn werk, de kindjes voelen zich helemaal thuis en ik heb mijn draai gevonden. Het is zo rustig dat ik ook eigenlijk niet veel heb om over te schrijven. Het zijn allemaal dagelijkse dingen. Sommige lezers vinden dat ook leuk, vandaar deze post.
De kids en ik zwemmen op maandag en vrijdag. Chris zit in een groep met drie andere kindjes en zwemt met één of twee leraren. Hij zwemt met zwembril en kan al een dinosaurus pakken die 30 cm onder het water ligt. Hij kan ook al onder water terug naar de kant zwemmen en op de kant klimmen 'watersafe' dus. Luke leert in het zwembad(je) te springen, om te draaien, zijn armpjes uit te strekken en op de kant te klimmen. Op dinsdag en donderdag gaan de kids naar de opvang zodat ik kan fitnessen. Ze vinden het daar prima alhoewel ze alleenmaar met elkaar spelen, samen met een hele grote doos auto's. Ze (en ik) hebben nog geen vriendjes gemaakt omdat ik eerst wil wachten totdat we weten in welke buurt we willen gaan wonen. Hier in de straat wonen helemaal geen kleine kinderen, des te meer reden om snel naar een koophuis te zoeken. Over koophuizen gesproken; we gaan het huis in NL verkopen. Het is een moeilijke markt maar de markt voor huurhuizen is des te moeilijker. De koophuizen hier vallen niet tegen. Er is genoeg keuze en er komt een periode aan waar er nog meer huizen te koop komen. We blijven hier (zuid-west Brisbane) in de buurt zoeken. 

Uuuhhhmmm, wat gebeurt er nog meer..... Chris zijn engels verbeterd met de dag. Hij is nu zelfs mij aan het verbeteren omdat ik een nederlands accent heb. Luke is net een spons. Toen ik laatst de kamer in kwam lopen, waar de tv staat, hoorde ik hem zeggen "I am Nick". Mijn mond viel open en ik heb de tv nog maar even aan laten staan. Omdat ik natuurlijk de hele tijd bij de kids ben, heb ik ook ongeloofelijk veel lol met ze. Chris zei een keer tegen het navigatiesysteem; "Mievrouw, nu wilkik naar Donalds". We zijn naar de Mac gereden om een ijsje te halen :-D. Gisteren was het de eerste warme dag. We zaten in de auto en Chris had een beetje zweet op zijn voorhoofd en voelde dat. Hij zei "kijk mam, ik heb gesport!". Chris wordt ook al een echte vent. Voor het eten kijkt hij 'In de night garden'. Hij merkte op dat hij Upsy Daisy haar billen zag (toen ze voorover bukte) omdat ze een rokje aan had (dat zei hij dus ook he, omdat ze een rokje aan heeft!) Met Luke heb ik gelachen toen hij een mega ijsje kreeg bij South Bank. Er kwam een Ibis en pakte het ijsje uit zijn handen. Ik zag het gezicht van Luke en schoot in de lach. Ondertussen raakte Chris ontzettend in paniek. Als een gillende keukenmeid gilde hij heel het park bij elkaar. De vogel kwam naar Chris toegelopen en heel slim gooide Chris het ijsje gelijk in de prullenbak. Omdat Chris nog steeds gillend en zwaaiend op de grond stond te stampen begon Luke ook te brullen. We zijn heel hard weggerend en Chris durft nog steeds niet buiten te eten.  


Luke 1 minuut voor zijn ijsje werd afgepakt


 
De natuur hier rondom het huis heeft ook zo zijn ritme. 's nachts horen we de krekels, 's morgens worden we wakker gemaakt door Chris en de vogels (5.12 uur is het record!), de rest van de dag horen we de hele tijd allerlei vogels zingen waardoor ik ook Luke 100 keer per dag hoor vragen "was tat?", als we om 18.00 uur gaan eten worden we ge-entertaint door een koor van papegaaien, als de zon na het eten onder gaat komen de vleermuizen overvliegen, skippy komt 's avonds om 23.00 uur achter het hek van onze achtertuin eten en één keer in de week schrik ik mijn eigen de #*(#$*)#* van een hoppende kikker.

Sommige inburger-dingen gaan hier vanzelf. Zo ben ik naast een vliegenmepper ook wezenloos op zoek geweest naar een trekker om de ramen te wassen. Ik weet dat mijn schoonmoeder een spuitbus gebruikt maar ben zelf gewend om de ramen te zemen. Nadat ik de ramen had geteld in het huis (28!) begreep ik het en ben ik ook maar een spuitbus gaan halen.... Ook links rijden gaat me goed af en het opstaan tussen 5.00 en 6.00 uur maakt me niet meer chagarijnig. Nu begrijp ik ook waarom het fitnesscentrum al om 5.30 open is en de bakker om 6.45 uur. Ik raak er aan gewend dat de deuren op slot gaan door naar de andere kant (rechts) te draaien en ik ben gaan accepteren dat de australische wijn hier duurder is dan in NL (en dat de kwaliteit minder is). Van de week heb ik de eerste steak gebakken nadat mijn vriend, de slager, de juiste instructies had gegeven. (wilde een foto van de steak erbij plaatsen maar sorry, de steak is te groot voor het beeldscherm).

Sinterklaas gaat helemaal aan ons voorbij behalve bij Chris. Elke keer als hij een foto van Santa ziet, juigt hij dat sinterklaas komt om koekjes te gooien. We weten nog niet wat we gaan doen maar er is al wel een pak pepernotenmix onderweg vauit NL. We hebben al verteld dat Sinterklaas en Santa samen hebben afgesproken dat Sinterklaas de kadootjes aan Santa zal geven maar volgens mij trapt hij daar niet in.....

Tot zover mijn onsamenhangende hak op de tak verhaal. Time to go to bed.

Night night en tot het volgende verhaal

Ja, ik ben het.

Gisteren begon het me al op te vallen. Ik was aan het koken en ik keek op de klok, het was vijf uur. Vandaag drong het pas echt tot me door.
Vanmorgen stond ik op, ontbijtje gemaakt voor de kinderen, lunch gemaakt voor papa en zelf heel wijs fruit met een cracker gegeten. Samen met de kindjes papa uitgezwaaid, kindjes gewassen en aangekleed. Tasjes klaargemaakt en zelf aangekleed. De bedden opgemaakt, was aangezet en nog even de email gecheckt. Samen met de kids naar de sportschool gereden, kindjes met een banaan en drinken bij de opvang gedropt en zelf naar spinning-les gegaan. Kindjes weer opgehaald, die natuurlijk braaf gespeeld en opgeruimd hadden, en weer naar huis gereden. Luke in bed gelegd en Chris met een koekje en drinken voor de tv gezet. Maskertje opgesmeerd en scheermes over me heen gejast. Toen ik in de douche stond kwam ie binnen. Ik ben een huisvrouw! Niks mis mee hoor, had het alleen nooit van mezelf verwacht. Mijn nageltjes zien er verzorgd uit, mijn kleding is netjes gestreken en er zitten geen vlekken in, mijn wenkbrauwen in de plooi, mijn schoenen passen bij mijn tassen en ik heb weer eens make-up op want daar heb ik weer tijd voor. Ik ben een huisvrouw. Geen desperate maar wel iemand die alles voor elkaar heeft en met haar vriendinnen over de mannen in de sportschool praat. Ik zit nog net niet aan de bubbels maar ik hang wel netjes mijn was buiten op terwijl ik ook een droger heb. Ik weet al wat ik de rest van de dag ga doen en het recept voor het eten ligt ook al klaar, naast het boodschappenlijstje. Ik kan de tuin nog ff bijwerken maar ik twijffel omdat er anders niets meer te doen is voor David die dagelijks om half 5 thuis is omdat hij maar 7.25 uur per dag hoeft te werken. Straks nog even spelen met Chris want die begint zich ook een beetje te vervelen in dit gelikte huishouden. Ik ben blij voor hem dat hij in januari halve dagen naar school mag. Ik weet ook al wat ik morgen ga doen; Uggs zoeken voor de mensen in NL en daarna lekker op het strand liggen bij South Bank. Donderdag ziet er precies hetzelfde uit als vandaag en vrijdag gaan de kindjes weer naar zwemles.
Wat nu wel fantaschtisch is, is dat we het hele weekend voor onzelf hebben. Zo hebben we eigenlijk om de 5 dagen een mini-vakantie. Dat kllinkt hemels. Omdat we in Aussie wonen kunnen we altijd iets fantastisch doen. Naar een waterpretpark, naar de zee, naar een dierentuin, naar de bossen, naar het park, naar de markt, naar de stad, naar een gewoon pretpark, naar een aussie-rules football wedstrijd, naar een lagoon ect ect. En als het een keertje geen mooi weer is, dan gaan we naar een Mall, waar zo'n 200 winkels inzitten.

Al met al denk ik dat ik best kan wennen aan dat huisvrouwen leventje. Waarschijnlijk zal ik binnenkort wel wat extra uitdaging gaan zoeken maar met een biertje (ipv water) bij mijn salade vanavond ben ik op het moment al tevreden.

Groetjes vanuit Pleasantville, Australia