Dat deed ik al sinds de eerste dag dat ik hier was maar de afgelopen twee weken was het hoogte punt sinds ons verblijf hier in Australië. Het begon bij het ophalen van mijn moeder en zus bij de luchthaven van Brissie. Heerlijk om elkaar weer te zien. Met moeite gingen we om één uur 's nachts naar bed want we hadden elkaar nog zoveel te vertellen. Zonder last te hebben gehad van een jetlag konden Karin en mam zich al snel wennen aan de Australische tijden. Heerlijk om zes uur op (en elke dag proberen de rondvliegende papegaaien te fotograferen) en rond een uurtje of tien met een boek naar bed. Zo kunnen ze ook het meest genieten van de kinderen want wie wil er nou niet zien hoe sir-talks-a-lot 's morgens chagrijnig uit zijn bed komt omdat zijn broertje hem heeft wakker gemaakt door heel veel te praten. Oma Mieke's Engels gaat met een noodgang vooruit en Chris begint weer een beetje meer Nederlands te praten. Nadat we de eerste week eieren hebben gezocht en uitstapjes hebben gemaakt begint het echte leven weer. Papa moet weer werken en Chris gaat weer naar school. Dat duurt niet lang want het volgende lange weekend komt er al weer aan. Maar dit weekend is speciaal omdat David en ik heerlijk vier dagen weggaan. Karin koopt een mega zwembad om zich te vermaken met de kinderen en de koelkast puilt uit met eten zodat oma niet met de auto boodschappen hoeft te doen (toch een beetje eng dat links rijden). David en ik zitten niet ver weg maar voor diegene die Australië kennen, hoeft dat niet. Op nog geen uur van witte zandstranden, twee uur van het regenwoud en acht uur rijden van de woestijn zitten we midden in de groene bergen. Als we aankomen hebben we het gevoel dat we in Schotland zijn beland (zie panorama foto hierboven). Als we de kamer van het B&B binnen komen lopen zien we dat het ons gegund is. Het uitzicht is adembenemend! Dat wordt genieten morgen met ons ontbijtje op het balkon. Om nog extra te genieten hebben we een spa bad op de kamer die ons hetzelfde uitzicht geeft, heerlijk. We hebben niet veel zin om veel moeite te doen om een restaurant uit te zoeken dus we stappen over de weg naar het restaurant. Als we binnenkomen zien we dat het restaurant is gedecoreerd met kerstverlichting en de paaskleurplaten hangen nog aan de wand van vorige week. Het is helemaal leeg want iedereen zit gekluisterd aan de buis voor de trouwerij van William en Kate. Een lief oud dametje komt vertellen dat de verste oesters van vandaag heerlijk zijn. Hhhhmmmmm, verse oesters, dat klinkt al goed. Gelukkig mag ik wel rauwe vis eten (zwangerschap) als de producten maar dagvers zijn. We wagen het erop en bestellen een seafood platter voor twee. Mijn god! Het is ons serieus gegund! De kok die achter het fornuis staat, die ontzettend op een bikie lijkt, is een ware chef kok! Tenen-wiebelend zitten we alles op te eten. Het is verrukkelijk! Half rollend (met een reservering voor de volgende avond) gaan we terug naar de kamer om nog net het JA-woord te zien. En zwaar voldaan ploffen we op bed neer. Het hele weekend bestaat uit huis-kaas eten, huis-wijn drinken, huis-chocolade eten en heerlijk lunchen. Om toch wat gezonds te doen gaan we zondags heerlijk in de bossen wandelen. De kleine route helaas want ik begin al aardig te waggelen (en dat ligt niet alleen aan het eten!). De kinderen missen ons.....als kiespijn! Ze hebben het geweldig want ook het weer 90 km terug is geweldig. Elke dag zijn ze in het zwembad en het woord papa en mama valt alleen als mama met heimwee belt.
Als ik een paar Nederlandse backpackers in het B&B tegenkom besef ik me hoe anders het leven nu is vergeleken bij 1999. Toen we op zondag in de bossen liepen had ik niet mijn stoere bergschoenen maar wat simpele schoenen (moet eerlijk zeggen dat ik met niet had voorbereid op een wandeling door de bossen en ik voelde me een echte Amerikaanse toerist (no offence) met mijn handtasje in de bossen). Ik beleef Australië nu op een totaal andere manier en het bevalt me prima. Er valt nog zoveel te doen en te beleven dat ik benieuwd ben of ik ooit op Australlië uitgekeken raak. Dit had ik wel een beetje bij Nederland. Ik was klaar daar. Naar mijn gevoel had ik alles uit NL gehaald wat ik er op dat moment uithalen kon. Hoe lang zou dat duren in dit intens grote land met zoveel mogelijkheden...... (dit typ ik nu terwijl ik snel mijn benen op de bank gooi omdat ik in mijn ooghoeken een spin aan zie komen lopen)
