Wat is beter?

Vanaf vandaag rijd ik dus echt niet meer te hard. Althans niet in Australië. Het is zelfs zo erg dat ik gewoon bang ben geworden van de politie. Bijna onderdanig te noemen. Hoe het komt? Ze zijn gewoon overal!

Toen we in Australië aankwamen ergerde ik me kapot aan het rijgedrag van de Australiërs. Ze reden te langzaam, hoe kunnen ze!? Met moeite was ik geen bumperklever maar af en toe ff doorduwen kan geen kwaad dacht ik. Ik voelde me wel een opgefokte Nederlander en leerde al snel mijn snelheid wat aan te passen om een beetje een Queenslander gevoel te krijgen. Maar te zacht rijden, nee da's echt tijd verspilling. Om je een beetje een voorstelling te geven; er zijn drie rijbanen. In de meeste linkse baan (de langzame voor ons) rijden bestuurders 10 tot 20km langzamer dan het limiet. In de middelste baan rijden ze het limiet maar meestal zitten ze te dromen/te staren/te kletsen/te zingen dus ze zakken af en toe af naar 10km langzamer. In de rechterbaan rijden ze precies het snelheidslimiet. Daar blijven ze dan ook de hele weg hangen. Als je hier inhaalt is het niet verplicht om harder te rijden in de rechterbaan. Met als gevolg dat ze in de middelste baan en in de rechterbaan soms even hard rijden waardoor je dus vast komt te zitten (en je afslag mist). Sommige mensen willen wél te hard rijden en besluiten dan op een vijf baans weg iedereen aan de verkeerder kant in te halen. Zo wordt het dus af en toe een zooitje.

In Nederland was voor mij rechts hard (het limiet). Midden was harder en links was hardst. Niet links blijven plakken en zeker niet onder het limiet rijden. Maar dat kon ook. Je kon de politie negen van de tien keer al een kilometer van te voren zien staan, als je gepakt werd werden er nog eens zes correctie kilometers afgehaald en dan was de boete peanuts. Hier is het iets anders. Ze hebben de wet een aantal jaren geleden aangepast waardoor je een verdachte bent van criminele activiteiten als je te hard rijdt. Je bent namelijk een risico voor andere mensen op de weg en je kan dodelijke ongelukken veroorzaken. Er is een 'no mercy' beleid bij het aantal kilometers óver het limiet. Bij tien kilometer per uur te hard betaal je 150 euro boete én er worden ook nog eens punten van je rijbewijs afgehaald (ongeacht hoe lang je je rijbewijs al hebt). Dat is allemaal best te doen. Maar(!) ze zijn ook  nog een zo sneaky om sneleheidscamera's in geparkeerde auto's te monteren (waar ik in NL altijd bang voor was, is hier dus wel zo). Als je op een twee baans weg rijdt, kan de tegemoetkomende politie auto je zonder pardon flitsen. Niets gemiddelde snelheid over een bepaald aantal kilometers, nee, gewoon beng, BETALEN! En ik zie de politie dagelijks!! Er gaat zelden een dag voorbij dat ik geen politie in actie zie of een politieagent met een snelheidscamera of een auto met een camera erin, zelden!
Vandaar dus. Vandaar dat de Queenslanders te langzaam rijden, ze zijn gewoon te bang om betrapt te worden. Dat vind ik best indrukwekkend. Dwingt de politie op deze manier respect af of zijn de bestuurders bang voor de boete's en niet de politie?
Zou de flexibiliteit van de Nederlandse wet, zoals de snelheids correctie, ook een reden kunnen zijn voor minder respect voor de politie? Is het 'door de vingers zien' van bepaalde feiten wel een goed idee? Creëer je zo niet iets wat je niet wilt, minder respect?
Als je het wat dichter bij huis bekijkt is het met opvoeden van kinderen ook zo. Hoe consequenter je bent, hoe beter de kinderen weten waar ze aan toe zijn en hoe beter ze luisteren. Als de kinderen weten dat ze bepaalde drempels wel over kunnen stappen omdat de ouders niet altijd even consequent zijn, zullen ze vaker proberen om door te drammen en vaker lastig zijn want wie weet of het werkt. Betekend het dan ook dat de kinderen minder respect hebben voor de ouders? Ik ben heel benieuwd maar ik ga het toch echt niet uitproberen.

Ik ben voortaan een trotse te-langzaam-rijder, moeder van een kind die me er al drie dagen aan herinnert dat mama vroeger te hard reed. Hoe consequent Chris!