Je knippert met je ogen en Fenna eet ineens brood, Luke zwemt voortaan zelf en Chris heeft zijn eerst school vakantie. Wat gaat het toch allemaal snel! Een leven met drie kids is geweldig maar helaas vliegt de tijd heel snel voorbij. Je probeert van elke minuut van vanalles te genieten maar toch heb je het gevoel dat je de helft mist. 


Het gaat heel goed met Chris op school. Hij heeft het ontzettend naar zijn zin en hij vind het ontzettend leuk om te leren. Chris leert namelijk al vanaf de tweede week school het alfabet. Hij krijgt huiswerk mee naar huis en hij probeert nu al zelf te lezen. Dat terwijl hij twee weken geleden pas vijf is geworden. Gelijk vijf hele dagen naar school valt niet tegen. Chris kan het goed aan en ik ben ook ontzettend blij met het continue rooster. Nu begrijp ik wel het gezegde wat ik al vele jaren van moeders hoor 'het is tijd voor vakantie'. Je kunt nu wel zien dat hij op is en even bij moet komen van fulltime naar school gaan. Voor mij is de Australische school een beleving. Veel dingen waar ik vroeger flink tegenaan geschopt heb, moet ik nu stimuleren bij mijn zoon. De leraressen worden niet bij hun voornaam genoemd maar ze heten Mrs. Millis en Mrs. Seiler. Als er een nieuwe volwassene in de klas komt hoor je de kinderen in koor roepen "goodmorning mrs. ...... ". Slik, ff wennen. Op vrijdagochtend is er de assembly. Een overdekte plaats waar de kleuters of de hele school bij elkaar komt. Als eerste zingen ze allemaal het volkslied. Weer slik. Eerst kreeg ik er de kriebels van en werd ik er een beetje misselijk van maar na vijf keer krijg ik kippenvel. Chris is niet anders gewend en hij vind het allemaal ok dus mama ook. Daarna gaan ze het hebben over de projecten op school en als een klas iets ingestudeerd heeft samen met de lerares, dan laten ze dat daar zien/horen. Een soort weekafsluiting maar dan aan het begin van de vrijdagochtend. 

The Assembly

Zoals ik al zei Chris is vijf geworden en dat is weer tijd voor een feestje. Allemaal best spannend want Chris gaf het eerste feestje van de klas en voor mij was het ook voor het eerst. Op deze leeftijd worden er nog niet echt kinderfeestjes gehouden (zeker omdat de kinderen elkaar pas 10 weken kennen) dus we nodigden de ouders en broertjes en zusjes ook uit. Hij mocht dan helaas niet de hele klas uitnodigen. Toen we met twee auto's volgeladen van huis vertrokken om naar het park te rijden begon de regen. En helaas stopte die niet meer. De temperatuur bleef nog heerlijk dus alle kinderen hebben zich gelukkig uit kunnen leven in de water speeltuin en in de modderplassen. Toen het tijd was voor de taart hadden we een mooi overdekt plekje gevonden waar we de dinosaurustaart van tante Emily konden aansnijden. Het was een geslaagd nat feestje.

Voor Luke werd het ook ineens allemaal anders toen Chris naar school ging. Luke ging zelf voor het eerst alleen zwemmen en toen hij ervan overtuigd was dat de leraar hem niet zou laten vallen zwom hij weer als een vis in het water. Na het boodschappen doen heerlijk alleen spelen zonder dat hij gestoord wordt door broer Chris en heel veel mama tijd als Fenna op bed ligt. Heerlijk om Luke te zien ontwikkelen als zijn broer 'sir talks a LOT' niet thuis is. 

Fenna kriebelen

Lekker smullen terwijl
mama aan het koken is

Fenna groeit als kool. Niet alleen letterlijk maar ook haar baby-zijn is er helemaal af. Ze is ontzettend vrolijk en vind alles leuk. Als ze gegeten heeft is ze op haar best en kan ze af en toe de hele boel bij elkaar schreeuwen van enthousiasme. Ze mist Chris wel als hij naar school is maar vind het ook heerlijk om met Luke te knuffelen. Strenge regels van het consultatie bureau zijn hier niet dus toen ze nog niet omdraaide met zes maanden was mama niet aan het zweten bij de dokter. Die zei "O, dat komt vanzelf". Of ik het consultatie bureau nu werkelijk mis? Meestal niet. Toch af en toe wel een gestress in Nederland als Chris niet deed wat er in het boekje stond. Nu is Fenna ook de derde dus stress is er zo ie zo niet. Als ik vragen heb google ik ze en ik ben blij dat ik geen preken meer krijg. Haar inentingen krijgt ze toch wel en mijn vragen kan ik ook bij de dokter kwijt (als zijn dat er niet veel bij de derde). Dat ze al een boterham mocht vanaf zeven maanden, daar kwam ik pas vier dagen te laat achter. Ze heeft het overleefd en ze vind haar boterhammen heerlijk. 

YEAH, I did it!

 

Ook met David gaat het allemaal prima. Hij heeft het nog ontzettend naar zijn zin op het werk en geniet er ook nog steeds van dat hij heerlijk op tijd thuis is zodat hij nog met de kinderen kan spelen. Hij is al een tijdje bezig met een opleiding als vrijwilliger bij de SES (State Emergency Service) en ook dat vind hij ontzettend leuk. 





Nu snel naar bed want op het moment is mijn mama uurtje elke dag om half zes 's ochtends in de sportschool.  

Liefs ons