Ja, nu is het aftellen echt begonnen!
Vanaf nu is het nog maar 8 weken voordat we willen vertrekken. Helaas is het nog ‘willen’ omdat we mijn visum nog niet binnen hebben. David’s ticket voor de maand september (om een baan en een huis te zoeken) is geboekt maar onze ‘one way tickets’ zijn nog niet geboekt.
Maandag komen ze foto’s van het huis maken voor de verhuur, de dozen worden op het moment al ingepakt en de laatste bezoekjes worden gepland. Afscheid nemen…….ja…… Het is allemaal zo dubbel. Eerst wilde we een groot afscheidsfeest plannen maar nu het dichterbij komt heb ik helemaal geen zin om te vieren dat ik van iedereen afscheid moet gaan nemen. Sinds 2005 weten we al dat we willen vertrekken dus ben ik ook al afscheid aan het nemen sinds een hele tijd. De laatste keer dit, de laatste keer dat, ook ben ik bewust aan het genieten van heel veel dingen. Als je nu met familie of vrienden iets gaat doen, beleef je het veel anders, veel intenser. Een etentje met familie of vrienden is ontzettend gezellig en dat probeer je ook op te slaan voor je herinnering. Een uitnodiging op een bruiloft is nu ook veel specialer omdat je dat moment nog mag meemaken. Een avondje op de bank met een vriendin wordt ook veel specialer, ook al hangt er een emigratie boven ons hoofd….
Het moeilijkste is toch wel familie en je beste vrienden. Ook zij hebben het er erg moeilijk mee. Zij hebben er niet voor gekozen dat wij weggaan. Ze willen ook niet dat we weggaan en vermijden het onderwerp daarom ook. Ze willen er (logisch) niet over praten en niet aan denken. Maar het gaat toch gebeuren. Het gaat toch gebeuren. We weten natuurlijk niet hoe het gaat lopen. Misschien is het niet het land van ons dromen en kunnen we daar helemaal niet aarden. Maar met dat idee ga ik niet naar Australië. Ik ga met het idee dat ik voorgoed ga dus ik moet mezelf klaarmaken voor een afscheid voor “altijd”. Natuurlijk komen we op vakantie naar NL! Maar ik weet ook dat dat niet hetzelfde is als hier wonen. Je mist toch veel en je staat er anders in als je hier voor een paar weken op vakantie komt. Wel is het zo dat je altijd het beste van elkaar ziet. Je ziet elkaar toch maar 3 weken per 2 jaar dus dan willen allebei de kanten er het beste van maken, toch? Of maak ik het nu mooier dan het is?
Waar ik heel erg naar uitkijk is als er bekenden op bezoek komen in Brisbane. Je zult op die manier je familie/vrienden/kennissen leren kennen zoals je ze hier niet kent. Zij komen namelijk in jouw leefomgeving om te ontspannen, relaxen en om Australië te beleven. Heerlijk, om al (ik heb goede hoop op jullie :-)) die lieve mensen dadelijk in de watten te leggen in ons huis en in Australië. Heb jij al gepland wanneer je komt? ;-)
Het is een hele onderneming maar het is wel mijn droom die uitkomt. Hopelijk kunnen jullie de laatste 8 weken nog net zo van ons genieten als wij al doen, de tijd dat we je kennen. Vind je/jullie het leuk om nog eens langs te komen of om met elkaar af te spreken, laat het dan weten, we willen jullie ook graag nog zien!
Liefs ons
p.s. Ok, de tekst staat vol ikke en wij-en. Theoretisch niet goed misschien maar niet alles geldt voor de ik of wij vorm dus deal with it. Ik vertrouw erop dat mijn Nederlands schrijven alleen nog maar slechter en slechter gaat worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten