Inburgeren

Aangezien ik in Australië ga wonen, voelde het goed om het boek 'Australian Citizenship' te lezen. Op die manier kan ik meer te weten komen over het land, de mensen, geloof, rechten en plichten, overheid en het gerechtssysteem. Deze tekst staat in het begin van het boek: "Congratulations on choosing to become an Australian citizen. We value your contribution to our peaceful and democratic society". Geen slecht begin. Het maakt dus deel uit van het inburgeren.

De meeste tekst die in het boek 'Australian Citizenship' staat is vergelijkbaar met Nederland. Daar bedoel ik mee vrij-dezelfde normen en waarden, de monarchie, de rechten en plichten ect. Maar er stond ook een stuk tekst wat je niet in het nederlands-inburgerings-boek zal lezen; "In Australia, there is a spirit of 'mateship'. This means we help and receive help from each other in times of need. A mate is often a friend, but can also be a total stranger. A mate might take a meal to an eldery neighbour, drive a friend to al medical appointment or visit someone who is lonely".
De spirit of 'mateship' heb ik meegemaakt in 1999, 2004, 2007 en 2009. Het is anders. Anders dan in NL. Ik ervaarde dat in Australië de mensen het 'mateship' in hun bloed hebben. Het is niet alleen tekst, nee het zit ook in de mensen. De australiërs hebben iets voor elkaar over. En dan niet alleen voor familie, vrienden, kennissen en buren, nee ook voor vreemden. En ze bieden hulp aan, ze wachten niet tot het gevraagd wordt. Moet eerlijk zeggen dat ik daar vast aan moet gaan wennen. Ik ga er wel graag aan wennen want het is een levenswijze waar ik me gelukkig bij voel.

Wat ook bij het inburgeren hoort maar wat weer iets heel anders is, zijn handgebaren. Als ik in een bar 2 biertjes moet bestellen dan moet ik er wel voor zorgen dat ik mijn handpalm naar de barman richt want als ik het naar mezelf richt zeg ik "up yours!". Niet echt handig om tegen een barman te zeggen.... Ik moet ook mijn 'dinglish' naar english gaan aanpassen. Ok, ik spreek een woordje engels maar het komt maar al te vaak voor dat ik er een nederlands woord tussen gooi omdat dat woord sneller in mij opkomt. Dat gaat niet goed als de ander geen nederlands kan... Als ik een reservering ga maken in een restaurant moet ik goed opletten of het een BYO restaurant is of niet. Een B(ring) Y(our) O(wn) heef namelijk geen alcohol-licentie voor verkoop van alcohol maar je mag het wel in het restaurant drinken. Dus zelf flesje wijn meenemen maar ook een een kurkentrekker want ze kunnen je ervoor laten betalen om de fles open te maken (corkage). Ook moet ik tijdens het typen naar 'mates' opletten dat ik na een punt, 2 spaties typ.  Allemaal hele leuke en aparte nieuwe dingen om te leren.
Wat ik me afvraag is hoe het zal zijn om daar als 'buitenlander' te wonen. Ze kennen het woord 'allochtoon' niet maar zullen ze de betekenis ervan wel kennen? Wat zullen ze denken als ik tegen de kinderen (of tegen vrienden die op bezoek komen vanuit nl) nederlands praat in de supermarkt. Het is niet zoals hier in NL als we engels praten, want dat kan het merendeel het verstaan maar ik hoor wel eens mensen om me heen klagen als ze marokkaans of turks tegen elkaar praten. Zou dat in Australië ook zijn omdat (bijna) niemand nederlands spreekt? Of speelt dat daar geen rol omdat dat niet bij het 'mateship' gevoel hoort?

Als je een australische inwoner wil worden moet je aan het eind van je (behaalde) examen een eed afleggen.

From this time forward, 
I pledge my loyalty to Australia and it's people,
whose democratic beliefs I share,
whose rights and liberties I respect, and
whose laws I will uphold and obey.

Op een paar (verkeers)boete's na kan ik deze verantwoordelijkheid wel aan.
;-D

Ik ga weer verder met inpakken. See you next time!