Morgenvroeg is het al weer 2 weken geleden dat ze hebben ingebroken. De rust begint weer terug te keren in huize Harreveld (zonder de baas) en het aantal keren de deuren checken neemt ook al af. Achteraf was het heel goed dat ik die dag meteen op vakantie ging. Zo hoefde we niet in het huis te slapen en dat heeft volgens mij toch wel wat angst weggenomen. Wat wel heel mooi om te zien was is dat ik, toen ik de eerste avond na de inbraak naar bed ging, totaal geen angst had voor dat er iets zou gebeuren. Totdat Chris en Luke afgelopen vrijdag niet thuis sliepen. Toen was ik wel bang! Bang omdat ik alleen was. Niet omdat ik het gevoel had dat Chris alle inbrekers voor me zou kunnen verslaan en dat Luke me zou redden door op me te springen maar omdat de leeuwin in me weg was. Blijkbaar voel ik een oer- en beschermingsgevoel als de kids er zijn en weet ik dat ik alles en iedereen aankan. En als ik alleen ben, kan ik (blijkbaar) niet zo vechten.........duidelijk.
Toen het net gebeurt was, was ik ernstig op zoek naar een positieve gedachte. Dit omdat ik niet in een slachtoffer-rol wilde zitten en ik wilde er geen drama van maken. Ik heb al genoeg aan mijn hoofd
;-). Wat al scheelde is dat ik het niet persoonlijk opnam. Ik weet dat ze niet mijn huis hebben uitgekozen omdat ík daar woon of dat ze van míj wilde stelen. Ook weet ik wel dat het niet om de auto's ging. Het is niet zo dat wij zo'n supergave bakken hadden dat ze daarom hebben ingebroken. Gelukkig was ik nog niet aan mijn laptop gehecht want ik had hem pas 1 week en nog SUPER MEER GELUKKIG ben ik omdat ik alle foto's van de gestolen digitale camera al op een externe harde schijf (TIP!) had gezet. Nog meer voordelen? Ja, hoor. Ik ben veel beter voorbereid als er nu iemand vreemds binnen komt (en dat gebeurt vaak als je je hele inboedel via marktplaats verkoopt), ik weet nu constant waar alle sleutels zijn, de auto hoeft niet meer verkocht te worden en ik mag een nieuw fototoestel kopen. Ook positief is dat ik over 3 weken naar een huis met alarmsysteem verhuis. Mijn lieve vriend Eder zei dat de inbraak misschien nodig was zodat ik meer afstand kon nemen van het huis, voordat ik naar Australië vertrek. Dat was wat ik nodig had! Een positieve reden! Ik heb me er ook gelijk bij neergelegd. Zo van; die gedachte vind ik mooi en geeft me rust dus dat zal het wel zijn :-).
1 opmerking:
fijn dat je het positief om kan buigen. petje af, ik weet niet of ik dat ook zou kunnen. succes met de emigratie!
robert,monique en eva te thailand
Een reactie posten